‘Sharing ideas, enriching your cultural heritage’
07nov

Doorbijten

Als liefhebber van heldere vormgeving – bij voorbeeld de wonderbaarlijke lichtheid van bijna alles wat Apple maakt – moet ik even slikken als ik op de website VeleHanden kom, een initiatief van Stadsarchief Amsterdam en Picturae. Het oog valt gelijk op een tekenfilmpje dat eruit ziet alsof het in de jaren vijftig van de vorige eeuw is gemaakt (oh ja, natuurlijk, die vorm is functioneel) en verder zie ik heel veel woorden, in een klein lettertype. De kleuren bruin en geel elders op de pagina geven me ook al niet het gevoel dat ik in het nu ben. En dan nog die mededeling die me dwingend meedeelt: 'Indexeren is leuk!'

VeleHanden
Picturae

Dan druk ik in het menu op de knop Leden en overkomt me iets wonderbaarlijks. Mensen die meewerken aan het doorzoekbaar maken van gescande militieregisters van 1814-1941 stellen zich voor en mijn aanvankelijke aversie slaat om in enthousiasme. Enkele reacties van de leden van VeleHanden:

Corry Werges-Reitsma schrijft waarom ze meedoet: 'Familiegegevens zichtbaar maken. Geïnteresseerd in geschiedenis. Gepensioneerd, vrijwilliger op velerlei gebied, o.a. voorz. van Groei & Bloei afd. Zeist.'

René de Jong meldt: 'Wonende aan de andere kant van de wereld is het niet altijd gemakkelijk om aan persoonsgegevens te komen. Via het internet ter beschikking stellen maakt het een stuk gemakkelijker.'

En Marieke Cooper: 'Ik ben al enige tijd bezig met het zoeken naar voorouders. Heb er al heel wat gevonden maar sla steeds nieuwe wegen in om informatie te vergaren en me te verdiepen in hun levens. Wanneer je niet meer verder kunt in de breedte, zoek je in de diepte!'

Intussen staat de teller op meer dan 1500 deelnemers. Allemaal mensen die met hart en ziel bezig zijn. Ze hebben al honderdduizenden documenten ontsloten voor digitaal gebruik. Sommigen maken er zelfs een wedstrijd van om zoveel mogelijk in te voeren of te controleren. Ik ben er even stil van. En ik ben niet de norm wat vorm betreft, zo blijkt. Soms is het leuk als je je vergist.

Edie Peters