‘Sharing ideas, enriching your cultural heritage’
29mei

Lentewijding

Vandaag is het precies honderd jaar geleden dat in het Théâtre des Champs-Elysées te Parijs de première plaatsvond van Le Sacre du Printemps (De Lentewijding). Dit ballet wordt gezien als een vande meest revolutionaire werken van de twintigste eeuw. De Rus Igor Stravinsky heeft het werk gecomponeerd met choreografie van Vaslav Nijinsky.

Le Sacre du Printemps
Nicholas Roerich Museum | New York

Le Sacre du Printemps was niet alleen qua muziek maar ook qua choreografie onconventioneel. De muziek was gebaseerd op een strakke ritmische complexiteit. Iets dat voorheen niet behoorde tot de westerse traditie. Ook de choreografie was vernieuwend en had nauwelijks iets met het traditioneel ballet te maken. Dit maakte de première op 29 mei 1913 dan ook verre van succesvol, terwijl dat nu ondenkbaar is. Met name de muziek van Le Sacre du Printemps is nog in menig concertzaal te horen als zelfstandig stuk. Dit maakt dat de muziek uiteindelijk meer waardering heeft ontvangen dan de choreografie.

De dag na de opvoering stonden de kranten vol met kreten als “Ce n’est pas les acre du printemps, mais le massacre du tympan” (Het is niet het lenteoffer, maar de slachting van het trommelvies). Het publiek kwam tijdens de voorstelling ook al direct na de eerste noten in opstand. Voor- en tegenstanders gingen zelfs met elkaar op de vuist. Hoewel dit voorval insinueert dat de muziek zorgde voor veel onrust, leidde met name de choreografie tot ophef. Deze was namelijk veel wilder en woester dan voorheen.

Grappig eigenlijk, dat de betekenis of de waardering zo ontzettend kan veranderen binnen verschillende tijdsgeesten. Zo zie je maar weer dat de tijd en omgeving een belangrijke rol spelen bij zaken die in principe op zichzelf kunnen staan.

Vera Weterings